Genetyka i odmiany barwne szynszyli

Moderatorzy: Redaktor, Moderator, Zarządcy

Velvet
Zbieracz Bobków
Posty: 36
Rejestracja: 24 paź 2015, 17:38
Lokalizacja: Perzyce
Płeć: Kobieta
Kontakt:

01 lis 2015, 21:27

A. Wstęp

Królestwo: zwierzęta
Typ: strunowce
Podtyp: kręgowce
Gromada: ssaki
Podgromada: łożyskowce
Rząd: gryzonie
Podrząd: jeżozwierzokształtne
Rodzina: szynszylowate
Rodzaj: szynszyle
Gatunek: Szynszyla mała

Szynszyle są zwierzętami wywodzącymi się z Ameryki Południowej, gdzie zamieszkują jałowe i suche tereny Andów na wysokości od ok. 3000 do 5000 m n.p.m.. Żyją w dużych stadach składających się z ok. stu osobników (obecnie z powodu znacznego zmniejszenia liczebności populacji stada bywają mniejsze) . Schronienie znajdują w szczelinach skalnych, grotach, małych przedsionkach tworzących się w usypiskach kamieni.
Garnitur chromosomowy Chinchilla lanigera tworzą 64 chromosomy.

B. Geny letalne

Chcąc mówić o krzyżowaniu szynszyli trzeba wspomnieć najpierw o genach letalnych.
Gen warunkujący umaszczenie u szynszyli aksamitnych oraz białych wykazuje w stanie homozygotycznym właściwości letalne. Nazwa Letalny pochodzi od łacińskiego: letalis - śmiertelny. Letalnymi nazywamy geny lub genotypy które powodują niezdolność do życia i śmierć osobnika przed osiągnięciem przez niego zdolności rozpłodowej. Geny śmiercionośne powstają w wyniku mutacji (genu lub chromosomu) uniemożliwiających prawidłowy rozwój nosiciela, wskutek braku u niego zdolności do syntezy jednego lub więcej podstawowych enzymów. Letalność można klasyfikować w zależności od stopnia penetracji (częstotliwości w %, z którą dominujący lub homozygotycznie recesywny gen przejawia się w fenotypie nosicieli.) genu lub fazy, w której zabija. Klasyfikując wg pierwszego kryterium wyodrębnia się:
1) geny letalne - powodujące śmierć wszystkich lub przynajmniej 90% nosicieli,
2) geny semiletalne - powodujące śmierć 50% do 90% nosicieli
3) geny subletalne - powodujące śmierć 10% do 50% nosicieli
4) geny warunkowo letalne - powodujące utratę pewnych funkcji życiowych w określonych warunkach środowiskowych.

Drugie kryterium klasyfikuje geny letalne na uwzględniające swoją działalność w fazie:
1) gamety - tym samym niemożliwe jest tworzenie się zygoty
2) zygoty - w tym wypadku nie dochodzi do rozwoju płodu

cytat za: Robert Brach; Biuletyn Informacyjny dla Hodowców Szynszyli, Kraków 3/2001
1.jpg
1.jpg (104.37 KiB) Przejrzano 2058 razy

C. Odmiany barwne

Niestety, rozmnażanie szynszyli nie jest dla każdego, ponieważ rządzi nim wiele zasad. Nie jest tak, że wpuści się samca i samiczkę do klatki i już czekamy sobie na piękne maluchy.

Jedyną naturalną odmianą barwną szynszyli jest standard, pozostałe powstały w wyniku mutacji genetycznych. Dlatego też są pewne zasady co do krzyżowania pomiędzy odmianami.
Obecnie istnieje około 14 wyodrębnionych odmian mutacyjnych (4 dominujące i 10 recesywnych) oraz wiele mieszańców międzyodmianowych, których liczba stale wzrasta.

1. Standard – Tą odmianę znają chyba wszyscy. Ogólny odcień futerka stalowoszary, przez niektórych określany jako srebrzysty (nie mylić z odmianą Silver White Wilsona), grzbiet ciemny, stopniowo jaśniejące boki, biały brzuszek. Oczy czarne, uszka popielate, nosek u niektórych osobników popielaty, u innych różowawy.
Według literatury: „Barwa szynszyli dzikiej, która jest obecnie standardowym typem hodowlanym jest niebieskawoszara w grzbietowej części ciała z białym pasem brzusznym. W obrębie odmiany standardowej rozróżnia się 3 typy barwne: ciemny, średni i jasny.”
2.jpg
2.jpg (342.58 KiB) Przejrzano 2058 razy
3.jpg
3.jpg (240.79 KiB) Przejrzano 2058 razy
4.jpg
4.jpg (322.96 KiB) Przejrzano 2058 razy
5.jpg
5.jpg (352.14 KiB) Przejrzano 2058 razy
6.jpg
6.jpg (331.73 KiB) Przejrzano 2058 razy
7.jpg
7.jpg (318.69 KiB) Przejrzano 2058 razy

2. Czarny aksamitny zwany również TOV lub Szynszyla Gunninga – to odmiana dość popularna. Najbardziej charakterystyczną cechą jest wyczuwalna aksamitność futerka, wyraźna czarna maska na głowie, czarny grzbiet, boki stopniowo coraz jaśniejsze aż do śnieżnobiałego brzuszka. Oczy ma czarne, uszka popielate, poprzeczne ciemne paski na przednich łapkach i charakterystycznie ułożone białe futerko wokół pyszczka zwane "uśmiechem delfina".
Według literatury: „[Blbl]: gen „Bl” odpowiedzialny za czarną aksamitną barwę włosów dominuje nad umaszczeniem standardowym, ale ma działanie letalne, toteż osobniki homozygotyczne [BlBl] giną w fazie rozwoju embrionalnego. Wszystkie zwierzęta czarne aksamitne są więc heterozygotyczne. W barwie okrywy występuje ostry kontrast między ciemną częścią grzbietową a białym brzuchem. Głowa, kark i grzbiet są czarne, podczas gdy boki na granicy białego pasa brzusznego mają barwę standardową.”
13.jpg
13.jpg (304.94 KiB) Przejrzano 2058 razy
12.jpg
12.jpg (244.98 KiB) Przejrzano 2058 razy
11.jpg
11.jpg (206.52 KiB) Przejrzano 2058 razy
10.jpg
10.jpg (348.77 KiB) Przejrzano 2058 razy
9.jpg
9.jpg (332.53 KiB) Przejrzano 2058 razy
8.jpg
8.jpg (217.04 KiB) Przejrzano 2058 razy
* Czarna Perła – odmiana bardzo unikatowa, ekstremalny wariant odmiany czarnej aksamitnej nie posiadający szarych boków. Grzbiet, głowa i boki są jednolicie czarne, bardzo wyraźnie odcięte od śnieżnobiałego brzuszka.

14.jpg
14.jpg (315.6 KiB) Przejrzano 2058 razy
15.jpg
15.jpg (262.89 KiB) Przejrzano 2058 razy
3. Beż Towera / beżowa dominująca (beż homo i hetero) – najpopularniejsze wśród hobbystów beżyki. Jak nazwa wskazuje kolor futerka jest beżowy – u wariantu homo odcień futra bardzo jasny, wręcz kremowy. Osobniki tego wariantu muszą mieć obu rodziców beżowych lub noszących gen beżowy (np. tan, pink white, brązowy aksamit). U wariantu hetero kolor beżowy ma bardziej chłodną barwę, z nalotem szarości, lawendy lub w odcieniu nawet czekoladowym. Oczy u obu czerwone lub brązowe, zazwyczaj im jaśniejsze futerko tym bardziej czerwone oczy, uszka różowo-beżowe, często piegowane (piegi pojawiają się z wiekiem). Brzuszek biały.
Według literatury: „[PwPw, Pwpw]: Geny odpowiadające za ubarwienie beżowe mogą występować zarówno w postaci homozygotycznej [PwPw] jak i heterozygotycznej [Pwpw]. Osobniki homozygotyczne mają ubarwienie bladobeżowe z białym lub prawie białym spodem; ich okrywa włosowa ma słabą strukturę i mniejszą sprężystość niż osobników heterozygotycznych, których futerko jest nieco ciemniejsze, barwy od lawendowej do czekoladowej, o zdecydowanym woalu. Oczy zwierząt tej odmiany mają odcień od różowego do ciemnoczerwonego lub brązowego, przy czym im ciemniejsza beżowa szynszyla, tym ciemniejsze jej oczy. Szynszyle beżowe nadają się doskonale do otrzymywania innych kombinacji barwnych m.in. dają warianty barwne z efektem podwójnej dominacji.”

Beż hetero:
17.jpg
17.jpg (214.59 KiB) Przejrzano 2058 razy
16.jpg
16.jpg (231.31 KiB) Przejrzano 2058 razy
Beż homo:
18.jpg
18.jpg (335.06 KiB) Przejrzano 2058 razy
19.jpg
19.jpg (197.23 KiB) Przejrzano 2058 razy
4. Biała Wilsona / Biała dominująca (White Wilsona) – odmiana „czysta” jest stosunkowo rzadka, ponieważ w większości miotów z malcami tej odmiany znajdujemy mozaiki. Wynika to z faktu, że dwóch Wilsonków absolutnie nie wolno łączyć (patrz wyżej: geny letalne), więc krzyżujemy je np. ze standardem. Osobnik czystej odmiany jest cały biały, ma ciemne, popielate uszka, czarne oczy i zazwyczaj czarno-białe wąsy. Dopuszczalne jest delikatne ciemne cieniowanie przy nasadzie ogona oraz popielaty nalot na głowie, ten nie może jednak pokrywać więcej niż 20% jej powierzchni.
Według literatury: „[Ww]: Podobnie jak czarne aksamitne, osobniki homozygotyczne tej odmiany giną w fazie rozwoju embrionalnego. Część homozygot rodzi się, lecz pada w ciągu kilku dni. Gen „W” nie dominuje całkowicie nad standardowym, w związku z tym barwa osobników heterozygotycznych może być zróżnicowana. Oczy i obrzeża uszu tej odmiany są czarne.”
20.jpg
20.jpg (277.46 KiB) Przejrzano 2058 razy
21.jpg
21.jpg (79.55 KiB) Przejrzano 2058 razy
*Mozaiki i Silvery – najczęściej występujące warianty odmiany Białej Wilsona. Mozaiki mają różnorodnej wielkości plamy i plamki na całym ciele za wyjątkiem brzucha. Plamka może być jedna, może ich być też więcej. Jeżeli plamy są bardzo ciemne i wyraźnie odcinają się od białego futerka określane są jako „extremalne mozaiki”. Silvery na całym ciele mają jednolity srebrzysty nalot. Jeśli oprócz tego powiadają jeszcze plamki są to „silver mosaic” czyli „Srebrne mozaiki”.

Biała Wilsona mozaika/White Wilson mosaic:
22.jpg
22.jpg (282.27 KiB) Przejrzano 2058 razy
23.jpg
23.jpg (188.67 KiB) Przejrzano 2058 razy
24.jpg
24.jpg (59.62 KiB) Przejrzano 2058 razy
Biała Wilsona mozaika extremalna/White Wilson extreme mosaic:
25.jpg
25.jpg (15.34 KiB) Przejrzano 2058 razy
źródło zdjęcia: http://www.chinchillas.com/

Srebrzysta/Silver:
26.jpg
26.jpg (9.76 KiB) Przejrzano 2058 razy
źródło zdjęcia: http://www.chinchillas.com/

Srebrzysta mozaika/Silver mosaic:
27.jpg
27.jpg (17.28 KiB) Przejrzano 2058 razy
źródło zdjęcia: http://www.chinchillas.com/

5. Ebony / Mahoniowe – w zależności od wariantu są to zwierzątka szare lub czarne na całym ciele włącznie z brzuszkiem. Wyróżniamy cztery warianty: ebony light w zasadzie przypomina standarda, z tym że jego brzuch nie jest biały a popielaty jednolicie z bokami. Ebony medium jest ciemniejszy od lighta, szczególnie widać to na głowie, grzbiecie i ogonie, często ma też ciemniejszy brzuch. Ebony dark jest generalnie czarny, z tym że dopuszczalne są przejaśnienia na bokach i w okolicach głowy. Ebony Extra Dark to najbardziej charakterystyczny z ebonków, jest cały jednolicie czarny jak smoła. Zazwyczaj w wieku 1-2,5 miesiąca rozjaśnia się, by potem znowu futerko stało się zupełnie czarne. Wszystkie ebonki mają czarne oczy, uszy od popielatych po czarne.
Ebony można łączyć z różnymi odmianami uzyskując efekt podwójnej dominacji - osobniki będące mieszanką ebony z inną odmianą charakteryzuje brak białego brzuszka (lub biały z obecnymi plamkami).
Według literatury: „[EE]: Niedawno otrzymana odmiana mutacyjna. Jak wskazują obserwacje jest ona półdominująca w stosunku do standardowej. Zwierzęta mahoniowe mają czarne umaszczenie całego tułowia łącznie z grzbietem i bokami, oraz brzuszka. Mogą one być homozygotyczne (wariant Extra Dark) lub heterozygotyczne o różnych nasileniach czarnej barwy (wariant dark, medium oraz light).”

Ebony Light:

28.jpg
28.jpg (285.05 KiB) Przejrzano 2057 razy
29.jpg
29.jpg (283.25 KiB) Przejrzano 2057 razy
Ebony medium:
30.jpg
30.jpg (219.42 KiB) Przejrzano 2057 razy
31.jpg
31.jpg (67.12 KiB) Przejrzano 2057 razy

Ebony Dark:
32.jpg
32.jpg (290.35 KiB) Przejrzano 2057 razy
33.jpg
33.jpg (318.52 KiB) Przejrzano 2057 razy
Ebony Extra dark:
34.jpg
34.jpg (268.23 KiB) Przejrzano 2057 razy
35.jpg
35.jpg (345.33 KiB) Przejrzano 2057 razy

6. White Ebony / Biała Ebony – typowe łaciatki ;) połączenie odmiany ebony z białą. Umaszczenie biało-popielate w przeróżnych konfiguracjach, oczka czarne, uszka popielate, plamki od jasnoszarych po czarne pojawiające się na całym ciele, również na brzuchu, pod ogonem i pod brodą.
Według literatury: „[EEWw] połączenie odmiany białej dominującej lub Pink White z odmianą Ebony. Umaszczenie typowo mieszane w odcieniach bieli i szarości, oczy czarne.”
36.jpg
36.jpg (215.99 KiB) Przejrzano 2057 razy
37.jpg
37.jpg (57.59 KiB) Przejrzano 2057 razy

7. Tany / Pastel / beżowa ebony – to połączenie odmiany beżowej z Ebony. W zależności od odcienia ich futerko ma kolor od jasnobeżowego (light) przez ciemnobeżowe (medium), brązowe (dark) aż po intensywnie czekoladowe (chocolate). Charakterystyczną cechą tanów jest fakt, że kolor pokrywa całe ich ciało, włącznie z brzuszkiem. Uszy różowo-beżowe, oczka – czerwone do brązowych.
Połączenie tana z szynszylą białą Wilsona lub Pink White może dać osobniki odmiany biały tan. Szynszyle te są białe z beżowymi lub brązowymi znaczeniami możliwymi również na brzuchu - beżowy odpowiednik białego ebony.

Tan light:
Tan Light.jpg
Tan Light.jpg (14.61 KiB) Przejrzano 2054 razy
Tan medium:
Tan Medium.jpg
Tan Medium.jpg (238.15 KiB) Przejrzano 2054 razy
Tan Medium 2.jpg
Tan Medium 2.jpg (182.25 KiB) Przejrzano 2054 razy
Tan dark:
Tan Dark.jpg
Tan Dark.jpg (11.84 KiB) Przejrzano 2054 razy
Tan extra dark - chocolate:
Chocolate.jpg
Chocolate.jpg (218.52 KiB) Przejrzano 2054 razy
Chocolate 2.jpg
Chocolate 2.jpg (221.69 KiB) Przejrzano 2054 razy
8. Beżowe Polskie – tej odmiany w hodowli nie posiadam, więc przytoczę tylko literaturę: „[pp]: Barwa okrywy jest jasnobeżowa, a na brzuchu biała. Oczy czerwone w kolorze porzeczki. Pierwszy taki osobnik urodził się w Polsce w 1958 r. na fermie Władysława Rżewskiego. Osobniki tej odmiany zostały rozpowszechnione na krajowych fermach szynszyli, ale nieznajomość zasad genetyki wśród hodowców doprowadziła do wymieszania genów znanych odmian beżowych, wskutek czego trudno jest obecnie wiarygodnie wskazać czystego odmianowo osobnika.”
Beż Polski.jpg
Beż Polski.jpg (30.9 KiB) Przejrzano 2052 razy
9. Beżowe Recesywne / beżowe Wellmana – również nie posiadam więc podaję to, co znalazłam w literaturze: „ [prpr]: Barwa futra tych zwierząt jest nieco ciemniejsza niż u beżowych polskich, o różowym odcieniu. Oczy tych szynszyli są jednak czarne lub brunatne.”


10. Fioletowe / violet – od pewnego czasu obecne w naszej hodowli, mają futro w czysto popiołkowym kolorze wpadające w fiolet, wyraźnie odcięte od białego brzucha, czarne oczka. Według literatury: „[vv]: odmiana o oryginalnym ciemnofioletowym zabarwieniu woalu na grzbiecie i takim samym podszyciu, szarawo niebieskich bokach i czysto białym brzuchu.”
Możliwe są połączenia fioleta z innymi odmianami, jako odmiana recesywna potrzeba do tego jednak osobników noszących gen fioletowy (np. aby uzyskać fioletowego aksamita należy połączyć fioleta z czarnym aksamitem posiadającym gen fioletowy).

Fiolet:
Fiolet.jpg
Fiolet.jpg (232.16 KiB) Przejrzano 2052 razy
Perłowy (fioletowy beż):
Perłowy.jpg
Perłowy.jpg (8.29 KiB) Przejrzano 2052 razy
Biały fiolet:
Biały Fiolet.jpg
Biały Fiolet.jpg (15.83 KiB) Przejrzano 2052 razy
Fioletowy ebony:
Fioletowy ebony.jpg
Fioletowy ebony.jpg (28.12 KiB) Przejrzano 2052 razy
Fioletowy aksamit:
Fioletowy aksamit.JPG
Fioletowy aksamit.JPG (141.16 KiB) Przejrzano 2052 razy
11. Brązowe aksamitne / Brown Velvet – powstaje ze skojarzenia jednego rodzica beżowego z drugim aksamitnym (lub jeżeli jeden z rodziców jest brązowy aksamitny to nawet w połączeniu ze standardem może powstać brązowy aksamitek). Wygląd: czekoladowobrązowe futerko na głowie, karku i grzbiecie, beżowe boki, biały brzuszek. Uszka beżowo-różowe, często piegowane, oczka ciemnoczerwone, na przednich łapkach poprzeczne ciemne paski.
Według literatury: „[BlblPwPw]: ubarwienie to jest kombinacją czarnego aksamitnego i beżowego dominującego, uzyskana dzięki krzyżowaniu obu tych odmian.„
Brązowy aksamit.jpg
Brązowy aksamit.jpg (186.58 KiB) Przejrzano 2052 razy
Brązowy aksamit 2.jpg
Brązowy aksamit 2.jpg (42.48 KiB) Przejrzano 2052 razy
Brązowy aksamit 3.jpg
Brązowy aksamit 3.jpg (276.55 KiB) Przejrzano 2052 razy
Brązowy aksamit 4.jpg
Brązowy aksamit 4.jpg (242.53 KiB) Przejrzano 2052 razy

12. Pink White / Białoróżowa – szynszyle tej odmiany są całe białe z delikatnie brzoskwiniowym odcieniem. U niektórych osobników oczka są nieco mniejsze niż u innych odmian. Kolor oczu czerwony lub pożeczkowy, uszka różowe, często piegowane. Odmiana ta posiada 3 geny kolorystyczne: standardowy (ukryty), beżowy oraz biały. Kiedy gen standardowy zostaje zastąpiony drugim genem beżowym mamy do czynienia z homo pink white - od "zwykłego" pink white odróżniają go właściwie jedynie sporo jaśniejsze i bardziej jaskrawo czerwone oczy. Często posiada na grzbiecie biszkoptowy nalot, ale nie jest to regułą i hetero pink white również może taki mieć.
Połączenie odmiany Pink white z aksamitem może dać osobnika Pink White Tov – jest on biały i posiada bezową maskę oraz nalot i cechy charakterystyczne dla aksamita.
Według literatury: „[PwPwWw] ma włosy o morelowym odcieniu, które wraz z wiekiem jaśnieją i stają się prawie białe. Połączenie odmiany homozygotycznych beżowych oraz białych Wilsona. Woal jest delikatnie różówobeżowy.”
Pink White.jpg
Pink White.jpg (37.24 KiB) Przejrzano 2052 razy
*Pink White Mozaika – to wariant odmiany Pink White z beżowymi plamami. Jeśli plamy są ciemne, brązowe i wyraźnie odcinające się od białego futerka to jest to Pink White extreme mosaic.

Pink White Mosaic:
Pink White mos.jpg
Pink White mos.jpg (191.44 KiB) Przejrzano 2052 razy
Pink White mos 2.jpg
Pink White mos 2.jpg (375.75 KiB) Przejrzano 2052 razy
Pink White Extreme Mosaic:
Pink white extreme mosaic.jpg
Pink white extreme mosaic.jpg (11.13 KiB) Przejrzano 2052 razy
13. Biała Wilsona aksamitna / srokata / TOV White – połączenia odmiany białej Wilsona z aksamitem. Daje to efekt podwójnej dominacji, przez co maluchy są biało-czarne. Charakterystyczne cechy aksamita (maska, aksamitność futerka i paski na łapkach. ) Uszka ma szare, oczka czarne.
Tov white.jpg
Tov white.jpg (8.52 KiB) Przejrzano 2052 razy
Poza tym występują również wiele innych, rzadziej spoykanych odmian, np:

- blue diamond - odmiana podwójnie recesywna, połączenie genu fioletowego z genem szafirowym.
blue diamond.jpg
blue diamond.jpg (18.66 KiB) Przejrzano 2052 razy
- szafirowa - odmiana recesywna, dziedziczona i łączona z innymi odmianami na identycznej zasadzie jak fiolet.
sapphite.jpg
sapphite.jpg (27.97 KiB) Przejrzano 2052 razy
- biała recesywna Lowe'a / goldbar:
Goldbar.jpeg
Goldbar.jpeg (2.33 KiB) Przejrzano 2052 razy
Goldbar 2.jpg
Goldbar 2.jpg (2.19 KiB) Przejrzano 2052 razy
D. Kojarzenie szynszyli

Skutkiem zróżnicowania genetycznego i środowiskowego występującego w przyrodzie jest duża zmienność fenotypowa populacji. Cechy poszczególnych osobników są wynikiem działania genów o ściśle określonej kolejności w nitkach chromosomowych. Każda ich zmiana, nawet najdrobniejsza, przynosi zmianę jakiejś cechy organizmu. Szynszyle mają 64 chromosomy tworzące pary. Proces dziedziczenia cech u szynszyli jest skomplikowany, gdyż przeważnie jedna cecha zależy od kilku lub wielu par genów. Jeżeli np. geny współdziałają ze sobą i każda z par modyfikuje daną cechę, to może dać wiele różnych fenotypów. Może się tak zdarzyć, kiedy np. jedna para genów decyduje o określonej barwie, a druga o rozkładzie zabarwienia włosów.
Zdolność przekazywania różnych cech z pokolenia na pokolenie nazywamy dziedziczeniem, a jego miernikiem jest współczynnik odziedziczalności wyrażający się stosunkiem zmienności genetycznej do zmienności fenotypowej. Może przybierać wartości od 0 do 1. Współczynnik odziedziczalności pośrednio wskazuje, w jakim stopniu selekcja skierowana na daną cechę będzie skuteczna, przy czym skuteczność ta jest tym wyższa, im współczynnik jest bliższy jedności. Współczynniki odziedziczalności różnych cech badali Cappalletti i Rozen (1995); ustalili oni następujące wartości h2:
tabelka.jpg
tabelka.jpg (123.53 KiB) Przejrzano 2051 razy
Umaszczenie szynszyli jest uwarunkowane wieloma różnymi genami. Umaszczenie standardowe, przyjmowane za wzorcowe, warunkuje następujący zestaw współdziałających ze sobą genów

AA BB CC ee MM PP SS blbl ww VV

Szynszyle standardowe mogą być również heterozygotyczne pod względem niektórych z wymienionych genów, ale tylko wówczas, gdy warunkują one cechę dominującą. Jeżeli jednak w którymkolwiek locus wystąpi zmiana choćby jednej pary genów z dominującej na recesywną lub na odwrót, spowoduje to fenotypowy efekt w postaci zmiany barwy okrywy włosowej. Wśród szynszyli występują różne typy umaszczenia, które wywołała zmiana genów zlokalizowanych w jednym określonym locus na chromosomie (mutacja), czasami w dwóch loci, a bardzo rzadko w trzech.

Przykłady kojarzeń:

*carrier - nosiciel genu. Połączenie dwóch nosicieli tego samego genu daje możliwość uzyskania potomstwa w danej odmianie.
k1.jpg
k1.jpg (243.32 KiB) Przejrzano 2051 razy
k2.jpg
k2.jpg (181.25 KiB) Przejrzano 2051 razy
k3.jpg
k3.jpg (181.78 KiB) Przejrzano 2051 razy
k4.jpg
k4.jpg (47.79 KiB) Przejrzano 2051 razy
k5.jpg
k5.jpg (199.28 KiB) Przejrzano 2051 razy
k6.jpg
k6.jpg (61.04 KiB) Przejrzano 2051 razy
k7.jpg
k7.jpg (53.18 KiB) Przejrzano 2051 razy
k8.jpg
k8.jpg (73.41 KiB) Przejrzano 2051 razy
k9.jpg
k9.jpg (29.05 KiB) Przejrzano 2051 razy
k10.jpg
k10.jpg (87.1 KiB) Przejrzano 2051 razy
k11.jpg
k11.jpg (79.43 KiB) Przejrzano 2051 razy
k12.jpg
k12.jpg (57.2 KiB) Przejrzano 2051 razy
k13.jpg
k13.jpg (61.06 KiB) Przejrzano 2051 razy
k14.jpg
k14.jpg (202.28 KiB) Przejrzano 2051 razy
k15.jpg
k15.jpg (196.58 KiB) Przejrzano 2051 razy
k16.jpg
k16.jpg (84.34 KiB) Przejrzano 2051 razy
k17.jpg
k17.jpg (191.21 KiB) Przejrzano 2051 razy
k18.jpg
k18.jpg (96.85 KiB) Przejrzano 2051 razy
k19.jpg
k19.jpg (93.75 KiB) Przejrzano 2051 razy
k20.jpg
k20.jpg (240.92 KiB) Przejrzano 2051 razy
k21.jpg
k21.jpg (64.37 KiB) Przejrzano 2051 razy
k22.jpg
k22.jpg (64.84 KiB) Przejrzano 2051 razy

PONIŻSZE POŁĄCZENIA SĄ ABSOLUTNIE ZABRONIONE. Prawdopodobieństwo to nie polega na tym, że w miocie będą 3 młode i tylko jeden umrze. Równie dobrze może być tak, że będą umierać wszystkie młode z każdego miotu, bo będą akurat w tych 25%. Nie można w taki sposób ryzykować zdrowia i życia zwierząt. Należy również pamiętać, że osobniki żywe urodzone z tego połączenia maja ogromne prawdopodobieństwo obciążenia wadami genetycznymi, co prowadzi do problemów zdrowotnych i wczesnej śmierci.
geny letalne.jpg
geny letalne.jpg (216.86 KiB) Przejrzano 2050 razy
geny letalne 2.jpg
geny letalne 2.jpg (227.78 KiB) Przejrzano 2050 razy
W licznych przykładach krzyżówek bezpośrednich lub pośrednich z odmianą czarną aksamitną ujawnia się wspaniały efekt aksamitności włosów, warunkowany przez specjalny dziedziczny gen TOV (Touch of Velvet). Dzięki temu udało się wyprowadzić odmiany aksamitne: brązową, białą, fioletową, szafirową i Ebony. Stwierdzono, że około 25% potomstwa z kojarzenia dwóch osobników – nosicieli TOV – ginie wskutek letalnego działania tego genu.
Oprócz przytoczonych przykładów krzyżowań można próbować jeszcze wielu innych kombinacji, które mogą posłużyć do wyprowadzania nowych odmian barwnych.


E. Tabela genotypów wybranych odmian szynszyli:
Tabela genotypów.jpg
Tabela genotypów.jpg (75.79 KiB) Przejrzano 2050 razy
DPZ – według ‘Die Deutsche Pelztier Züchter’
MCBA – według ‘Mutation Chinchilla Breeders Association’


F. Literatura:

- Robert Brach; Biuletyn Informacyjny dla Hodowców Szynszyli, Kraków 3/2001
- Bogusław Barabasz; Szynszyle chów fermowy, Państwowe wydawnictwo rolnicze i leśne, 2008
- Wojciech Grudzień; Chów szynszyli krok po kroku, Wszechnica Edukacyjna i Wydawnicza „Verbum” 2013
- Wojciech Grudzień; Choroby szynszyli, Wszechnica Edukacyjna i Wydawnicza „Verbum” 2012
- [LINK] http://www.trochinchillas.nl/coloursgenetics.html
- oraz twórczość własna: hodowla velvet

ZAKAZ KOPIOWANIA I ROZPOWSZECHNIANIA BEZ ZGODY AUTORKI!
(z biegiem czasu artykuł będzie rozszerzany i ulepszany)
tabelka.jpg
tabelka.jpg (123.53 KiB) Przejrzano 2051 razy
tabelka.jpg
tabelka.jpg (123.53 KiB) Przejrzano 2051 razy

Awatar użytkownika
BlackGhost
Zaszynszylowany SPECJALISTA
Sponsor
Posty: 592
Rejestracja: 21 paź 2015, 18:29
Lokalizacja: Czerniejewo POZNAŃ
Płeć: Kobieta
Kontakt:

01 lis 2015, 22:11

genialnie opisane! Tak dokładnie i temat chyba wyczerpany na maxa! gratuluję i podziwiam! :o :D :D :D
Jeszcze tak czysto i przejrzyście napisanego art o szylkach nie widziałam :)
http://swiatszynszyli.pl/ polecam genialne forum!

No one bites back as hard
On their anger
None of my pain woe
Can show through
But my dreams they aren't as empty


Alvin ur.2010r & Monty ur.19.02.2015r (Skipper+ 1roczek)

Awatar użytkownika
Gibbis
Niewolnik zaawansowany
Posty: 203
Rejestracja: 21 paź 2015, 12:32
Lokalizacja: Stargard Szczeciński
Płeć: Kobieta

02 lis 2015, 0:11

Świetny artykuł! Wszystko co najważniejsze w jednym miejscu :D przestudiowany od A do Z ;) :idea:
Gibbis Chinchillas - z miłości do zwierząt %%-

Awatar użytkownika
mikar78
Zaszynszylowany SPECJALISTA
Sponsor
Posty: 2236
Rejestracja: 18 paź 2015, 14:50
Lokalizacja: Kraków http://www.swiatszynszyli.pl
Płeć: Kobieta

02 lis 2015, 7:32

ogromna podpowiedź dla innych, fantastycznie napisane, jasno, przejrzyście, z przykładami, lepiej napisać się nie dało :D
ObrazekObrazek
Obrazek

* Pusiaczek ur 13.08.2010 r - 03.01.2016 świecił jak promyczek 5 lat 4 m-ce i 21 dni

http://swiatszynszyli.pl

ODPOWIEDZ

Wróć do „Rozmnażanie”

  • Informacje
  • Kto jest online

    Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości